Choroba w Polsce: Co robić? Jeżeli zachorujecie Państwo w Polsce, musicie pamiętać, aby niezwłocznie zgłosić niezdolność do pracy swojemu niemieckiemu pracodawcy. Jest to zawsze konieczne, jeżeli podczas podróży nie możecie Państwo pracować z powodów zdrowotnych.

Bardzo uciążliwe: Od dawna cieszycie się Państwo na swój wyjazd do Polski, a potem w Polsce chorujecie. Jeżeli nawet musicie Państwo odwiedzić lekarza lub szpital, to zazwyczaj pierwszą myślą jest: Czy moja niemiecka kasa chorych zapłaci za leczenie w Polsce?
Bardzo ważne jest również, aby zgłosić chorobę swojemu niemieckiemu pracodawcy. Jest to obowiązkowe podczas pobytu w Polsce, jeżeli z tą samą chorobą w Niemczech zgłoszono by, że Państwo jesteście niezdolni do pracy.
Odpowiednio reguluje to § 5 ust. 2 niemieckiej ustawy o kontynuacji wynagrodzenia (EFZG): „Jeśli pracownik w momencie rozpoczęcia niezdolności do pracy przebywa za granicą, jest on zobowiązany do poinformowania pracodawcy o niezdolności do pracy, przewidywanym czasie jej trwania oraz adresie w miejscu pobytu w możliwie najszybszy sposób”.
Jeżeli pracownik jest członkiem niemieckiej ustawowej kasy chorych, należy również niezwłocznie zawiadomić ją o niezdolności do pracy powstałej w Polsce i jej przewidywanym czasie trwania (§ 5 ust. 2 EFZG).
Najszybszą możliwą metodą przekazania” jest zazwyczaj rozmowa telefoniczna z niemieckim pracodawcą. Nie musicie się Państwo obawiać wysokich kosztów, nawet poza Unią Europejską, ponieważ muszą one być ponoszone przez niemieckiego pracodawcę.
W zależności od tego, jakie kanały komunikacji są powszechne w Państwa zakładzie, e-mail lub SMS może być również „najszybszą możliwą drogą przekazu”. Ważne jest tylko, aby trafił on bezpośrednio do kierownika lub działu personalnego. Zgłoszenia niemieckiemu pracodawcy może dokonać również towarzysz podróży dla Państwa.
Aby dni choroby podczas urlopu nie zostały zaliczone do wykorzystanego urlopu, § 9 BUrlG wymaga lekarskiego potwierdzenia niezdolności do pracy za te dni. Samo złe samopoczucie nie wystarczy. Niezależnie od tego obowiązują zgłoszenie choroby i wymagania dowodowe z § 5 EFZG; pracodawca może wymagać zaświadczenia wcześniej niż ogólny termin.
Zaświadczenie o niezdolności do pracy od polskiego lekarza w Niemczech ma w zasadzie taką samą wartość dowodową jak zwolnienie lekarskie wystawione przez niemieckiego lekarza. Warunkiem jest jednak, aby polskie zaświadczenie zawierało wszystkie niezbędne informacje. Na przykład, musi ono wyraźnie stwierdzać, że nie jesteście Państwo „tylko” chorzy, ale również niezdolni do pracy. W takim przypadku niemiecki pracodawca z reguły musi przyjąć polskie zwolnienie lekarskie – chyba, że może przedstawić uzasadnione wątpliwości.
Nie czekaj z przekazaniem zaświadczenia do powrotu z Polski. § 5 ust. 2 EFZG nie usuwa terminów i obowiązków z ust. 1. Niezdolność i jej przewidywaną długość należy zgłosić niezwłocznie, podając adres pobytu. Przy chorobie dłuższej niż trzy dni kalendarzowe co do zasady wymagane jest zaświadczenie najpóźniej w pierwszym dniu pracy następującym po trzecim dniu kalendarzowym niezdolności, a pracodawca może żądać go wcześniej. Polskie e-ZLA nie oznacza automatycznego doręczenia niemieckiemu pracodawcy.
Przy pobycie w państwie UE zastosowanie ma także art. 27 rozporządzenia 987/2009 dotyczący potwierdzania niezdolności i współpracy instytucji. Nie zwalnia to z obowiązków wobec pracodawcy. Sposób przekazania dokumentu należy niezwłocznie uzgodnić z niemiecką kasą chorych; nie zakładaj, że lokalny lekarz załatwi całą komunikację.
W państwach spoza UE zasady mogą wynikać z odpowiedniej umowy międzynarodowej albo przepisów krajowych. Nie należy utożsamiać ich automatycznie z procedurą obowiązującą między Polską a Niemcami.
Jeżeli wracają Państwo do Niemiec w trakcie niezdolności do pracy, trzeba niezwłocznie poinformować pracodawcę i właściwą ustawową kasę chorych o samym powrocie (§ 5 ust. 2 EFZG).
Jeżeli zachorują Państwo w Polsce i nie mogą pracować, trzeba jak najszybciej zawiadomić niemieckiego pracodawcę o niezdolności, przewidywanym czasie jej trwania i adresie pobytu. Oddzielnie należy dochować obowiązku przedstawienia wymaganego zaświadczenia: jeżeli niezdolność trwa dłużej niż trzy dni kalendarzowe — zasadniczo najpóźniej w pierwszym dniu pracy następującym po trzecim dniu kalendarzowym, chyba że pracodawca wymaga go wcześniej. Nie należy zakładać, że polskie e-ZLA automatycznie dociera do niemieckiego pracodawcy lub zastępuje wszystkie obowiązki z § 5 EFZG. Trzeba także dopełnić właściwych obowiązków wobec kasy chorych.
Aktualizacja: 2 października 2026 r. Poniższe źródła odnoszą się do omówionych zasad; ocena konkretnej sprawy wymaga jej dokumentów.
Podstawy prawne i źródła: § 5 EFZG; § 9 BUrlG; Rozporządzenie 987/2009, art. 27.
Weryfikacja wskazanych zagadnień: 3 października 2026 r. Źródła: § 5 EFZG.