Materiał historyczny — przepisy z okresu pandemii
Poniższy tekst opisuje ówczesną sytuację i może zawierać przepisy szczególne, terminy lub świadczenia, które już nie obowiązują. Niemiecką SARS-CoV-2-Arbeitsschutzverordnung uchylono 2 lutego 2023 r. Nie należy przenosić dawnych zasad automatycznie na obecną sprawę. Ogólne obowiązki ochrony zdrowia w pracy oraz indywidualne prawa pracownika wymagają odrębnego sprawdzenia.
Dostarczamy ważnych informacji na temat zdrowia i bezpieczeństwa pracy, czasu pracy i dochodów w branży opieki w Niemczech.
Zgodnie z niemieckim prawem pracy, nie ma tu żadnego uprawnienia. Nie ma to wpływu na Państwa obowiązki zawodowe. Jednak w tych przypadkach można by sobie wyobrazić zatrudnienie Państwa w innych dziedzinach, o ile byłoby to możliwe. W tym przypadku zaleca się rozmowę z niemieckim pracodawcą i znalezienie wspólnego rozwiązania.
Z drugiej strony, samo przynależenie do grupy ryzyka nie zwalnia Państwa z obowiązku stawienia się w pracy. Sensownym rozwiązaniem jest rozmowa z Państwa pracodawcą w Niemczech i znalezienie wspólnego rozwiązania. Np. praca w miejscach bez bezpośredniego kontaktu z pacjentami/rezydentami/opiekunami z lub potencjalnie z Coroną. Przydatne może być również zwrócenie się do lekarza zakładowego w celu zainstalowania sensownych środków ochronnych u niemieckiego pracodawcy.
Co mogę zrobić, jeśli niemieckie przedsiębiorstwo nie przestrzega przepisów BHP i obawiam się zagrożenia dla pacjentów/rezydentów/opiekunów i pracowników?
Istnieje kilka możliwości:
Zgłaszanie zagrożeń: W celu ochrony siebie i poszkodowanych pacjentów/rezydentów/opiekunów prawem, ale i obowiązkiem pracowników jest wskazywanie na możliwe zagrożenia.
Skarga do organu przedstawicielskiego (np. rady zakładowej): Pracownicy mogą również złożyć skargę do swojego organu przedstawicielskiego (por. np. § 85 BetrVG). Rada zakładowa musi przyjąć skargę i – jeśli uzna ją za uzasadnioną – zadbać o to, aby niemiecki pracodawca podjął działania korygujące.
Skarga do niemieckiego pracodawcy i / lub urzędu nadzoru: Jeżeli pracownicy są zdania, że środki bezpieczeństwa i higieny pracy pracodawcy są niewystarczające ze względu na konkretne przesłanki, mogą złożyć skargę do swojego pracodawcy (§ 17 ArbSchG). Jeżeli skarga pracowników nie zostanie rozpatrzona, mają oni możliwość i prawo do poinformowania właściwego niemieckiego urzędu nadzoru (§ 17 ust. 2 ArbSchG).
Odmowa pracy wymaga konkretnej podstawy i proporcjonalnej oceny zagrożenia. Zgłoś brak ochrony i żądaj jego usunięcia; przy bezpośrednim poważnym zagrożeniu trzeba uwzględnić § 9 ArbSchG. Nie każda wada organizacyjna uprawnia automatycznie do całkowitej odmowy pracy z zachowaniem płacy.
Przeniesienie do innego działu może mieścić się w prawie wydawania poleceń z § 106 GewO, o ile nie sprzeciwiają się temu umowa, układ zbiorowy, porozumienie zakładowe i ustawa. Polecenie musi odpowiadać słusznemu uznaniu, kwalifikacjom i bezpieczeństwu pracy. Wyraźne umowne ograniczenie miejsca lub rodzaju pracy nie znika samo z powodu braków personelu. W odpowiednich zakładach przeniesienie może wymagać współudziału rady zakładowej według BetrVG.
Nowe zadania wymagają odpowiednich kwalifikacji, instruktażu i oceny zagrożeń. Zgodność z ogólną nazwą zawodu nie uprawnia do powierzenia dowolnej czynności medycznej. Trzeba sprawdzić zakres uprawnień zawodowych, delegowanie czynności i możliwość ich bezpiecznego wykonania.
Zmiany grafiku ocenia się według umowy, układu zbiorowego, prawa wydawania poleceń i współdecydowania. Udzielony urlop wypoczynkowy jest co do zasady wiążący: zwykły brak personelu ani ogólna lojalność nie tworzą standardowego prawa odwołania pracownika z urlopu. Czas wolny wynikający z grafiku i urlop to różne sytuacje; wymagania czasu pracy i odpoczynku nadal obowiązują.
W zasadzie nie. W przypadku, gdy minusowe godziny w Niemczech wynikają tylko z tego, że nie ma wystarczającej ilości pracy, ale zaoferowali się Państwo do pracy, godziny te nie mogą zostać Państwu zaliczone jako minusowe. Pracodawca ma tzw. ryzyko operacyjne i w tych przypadkach musi traktować Państwa godziny jako przepracowane, tzw. zwłoka w przyjęciu pracy.
Uwaga: Jeżeli istnieje w tej sprawie umowa zakładowa lub służbowa lub jeżeli uzgodniono rozliczenie czasu pracy, niemiecka sytuacja prawna może być inna.
Wymogi obsady i kwalifikacji zależą od rodzaju placówki i właściwych aktualnych przepisów, w tym prawa landowego. Dawne wyjątki pandemiczne z Bremy nie stanowią ogólnej dzisiejszej zasady dla całych Niemiec. Odstępstwo wymaga aktualnej podstawy i ewentualnej decyzji właściwego organu.
Nie, prawo niemieckiego pracodawcy do wydawania poleceń ma również granice. Pracodawca w Niemczech nie ma prawa ingerować w Państwa czas wolny, chyba że istnieją szczególne powody operacyjne, które uzasadniałyby przeprowadzenie testu w czasie wolnym od pracy ze względu na obowiązek lojalności wobec pracodawcy. To musi być zbadane w każdym indywidualnym przypadku, ale prawdopodobnie jest dopuszczalne tylko w absolutnie wyjątkowych przypadkach.
Nie, prawo Państwa pracodawcy do wydawania poleceń ma swoje granice.
Opisana tu Corona-Prämie była świadczeniem związanym z dawnym okresem pandemii. Nie jest aktualną coroczną premią należną każdemu pracownikowi opieki. Dla historycznego roszczenia trzeba sprawdzić ówczesne warunki, wypłaty oraz przedawnienie lub terminy wygaśnięcia.
Wcześniejszy opis § 150a SGB XI i okresu od marca do października 2020 r. dotyczył tamtej regulacji. Dzisiejszego prawa do dodatku nie można wywodzić wyłącznie z faktu wykonywania pracy w opiece. Inne dodatki mogą wynikać z umowy, układu zbiorowego lub odrębnego programu.
Jeżeli nie istnieje rozporządzenie przewidujące taki dodatek: nie. Możliwe jest jednak, że dodatek za ryzyko zostanie przyznany np. na podstawie umowy zbiorowej. Tak jest np. w przypadku TVöD. Dlatego należy sprawdzić w każdym indywidualnym przypadku, czy istnieje podstawa do takiej wypłaty.
W zasadzie pracodawca może zabronić drugiemu zatrudnienia w Niemczech tylko wtedy, gdy ma to naruszyć jego interesy. W przypadku ryzyka zakażenia przez Coronę można to założyć tylko wtedy, gdy wtórne zatrudnienie stworzyłoby konkretne, a nie tylko abstrakcyjne ryzyko zakażenia. Byłoby tak zapewne w przypadku, gdyby zatrudnienie dodatkowe wiązało się koniecznie z kontaktem z ludźmi, którzy byli ewidentnie zarażeni Coroną. Jeżeli mimo to niemiecki pracodawca zabroni Panu wtórnego zatrudnienia, zdecydowanie zalecamy, aby zasięgnął Pan u nas porady prawnej w języku polskim.
Aktualizacja: 2 października 2026 r. Poniższe źródła odnoszą się do omówionych zasad; ocena konkretnej sprawy wymaga jej dokumentów.
Podstawy prawne i źródła: BMAS: koniec Corona-ArbSchV; § 106 GewO; § 9 ArbSchG; § 12 ArbSchG; § 99 BetrVG; § 7 BUrlG.