Spis treści:
Zgodnie ze stanowiskiem wypracowanym przez Unię Europejską państwa członkowskie powinny współpracować ze sobą w zakresie uznawania wyroków i wykonywania orzeczonych kar po to, aby ułatwić resocjalizację osoby skazanej. Instrumentem prawnym, który taką współpracę umożliwia jest Decyzja Ramowa Rady Unii Europejskiej 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r (dalej: decyzja ramowa). Na mocy decyzji ramowej we wskazanych w przepisach okolicznościach możliwe jest przekazanie orzeczenia do wykonania z jednego państwa członkowskiego do drugiego. Z niniejszego artykułu dowiesz się, kiedy możliwe jest wydanie osoby skazanej w Polsce do więzienia w Niemczech.
Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW reguluje wzajemne uznawanie wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności w UE. W Polsce znaczenie mają odpowiednie przepisy Kodeksu postępowania karnego, w tym art. 611t i następne. W Niemczech główna podstawa przyjęcia wykonania znajduje się w §§ 84 i nast. IRG (Gesetz über die internationale Rechtshilfe in Strafsachen), a nie wyłącznie w StPO.
Na mocy przepisu art. 611t § 2. wystąpienie przez sąd polski o wykonanie orzeczenia w innym państwie członkowskim może nastąpić nie tylko z urzędu, ale również na wniosek Ministra Sprawiedliwości, właściwego sądu lub innego organu państwa członkowskiego (np. Niemiec) lub samego skazanego. Zgodnie z § 3. art. 611t sąd kieruje rzeczone wystąpienie do właściwego sądu lub organu:
Warunek pobytu skazanego w Polsce lub w państwie, do którego kieruje się wystąpienie, trzeba uwzględnić dla całego art. 611t § 3. Sąd umożliwia skazanemu przebywającemu w Polsce zajęcie stanowiska także w sprawie przekazania; wymóg wysłuchania trzeba odróżnić od wymagania jego zgody. Na mocy powyższych przepisów przekazanie orzeczenia do wykonania w Niemczech jest możliwe nie tylko wówczas, gdy skazany ma niemieckie obywatelstwo. Może się zdarzyć, że osobą przekazywaną jest osoba innej narodowości. O tym, czy przekazanie można w danych okolicznościach przeprowadzić powinny decydować względy resocjalizacyjne – przekazanie jest uzasadnione wówczas, gdy istnieje prawdopodobieństwo, że ułatwi ono resocjalizację osoby skazanej. Warto na marginesie dodać, że gdy w grę wchodzi wykonanie kary w Niemczech, organem, do którego powinien wystąpić polski sąd jest niemiecka prokuratura.
Co do zasady warunkiem wystąpienia sądu polskiego o wykonanie orzeczenia w innym państwie członkowskim jest zgoda osoby skazanej (art. 611t § 1.). Od zasady tej istnieją jednakże trzy wyjątki. Zgodnie z art. 611t § 5. zgoda skazanego na przekazanie nie jest wymagana, w wypadku gdy orzeczenie jest przekazywane do:
Samo niemieckie obywatelstwo nie oznacza automatycznie braku wymogu zgody skazanego. Trzeba zbadać całą właściwą przesłankę, np. obywatelstwo łącznie z zamieszkaniem w państwie wykonania, wydalenie lub ucieczkę. Zgoda skazanego i zgoda państwa wykonania są odrębnymi kwestiami.
Uprzednia zgoda państwa wykonania z art. 611ta § 1 k.p.k. dotyczy wystąpienia na podstawie art. 611t § 3 pkt 3; w pozostałych przypadkach można zwrócić się o opinię. Trzeba odróżnić tę zgodę od późniejszego rozstrzygnięcia o uznaniu i wykonaniu wyroku. W Niemczech w postępowaniu uczestniczą właściwa prokuratura i sąd; warunki uznania i wykonania oraz przeszkody wynikają z IRG i prawa UE. Nie jest to dowolna zgoda udzielana wyłącznie na prośbę skazanego. Znaczenie mają m.in. prawomocność wyroku, pozostała kara, wymagane zaświadczenie, więzi z Niemcami i przesłanki odmowy. Celem jest ułatwienie resocjalizacji, ale zamieszkanie rodziny w Niemczech samo nie gwarantuje przeniesienia.
Aktualizacja: 2 października 2026 r. Poniższe źródła odnoszą się do omówionych zasad; ocena konkretnej sprawy wymaga jej dokumentów.
Podstawy prawne i źródła: Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW; § 84 IRG; § 84a IRG; § 84b IRG.
Weryfikacja wskazanych zagadnień: 3 października 2026 r. Źródła: Kodeks postępowania karnego, art. 611t.